Haç İşareti ve hristiyanliktaki yeri

Günümüzde hala her dinin ve ideolojinin tarihsel özelliklerini yada inanclarini yansitan görsel bir simgesi vardır.

Örnegin ; İslamiyet ayin bir evresi olan hilal ile simgeleniyor.
Markscilik emegi anlatan orak ve cekic ile simgeleniyor. vs

1.Korintliler 1;18-25
Çarmıhla ilgili bildiri mahvolanlar için saçmalık, ama kurtulmakta olan bizler için Tanrı'nın gücüdür.

Nitekim şöyle yazılmıştır:"Bilgelerin bilgeliğini yok edeceğim, zekilerin zekâsını boşa çıkaracağım."

O halde bilge kişi nerede? Din bilgini nerede? Bu çağın hünerli tartışmacısı nerede? Tanrı, dünya bilgeliğinin saçma olduğunu göstermedi mi?

Mademki dünya, Tanrı'nın bilgeliğine göre Tanrı'yı kendi bilgeliğiyle tanımadı, Tanrı, iman edenleri, saçma sayılan bildiriyle kurtarmaya razı oldu.

Yahudiler doğaüstü belirtiler ister, Grekler ise bilgelik ararlar.

Ama biz, çarmıha gerilmiş olan Mesih'i tanıtıyoruz. Yahudiler bunu bir yüzkarası, diğer uluslar da saçmalık sayarlar.

Oysa Mesih, çağrılmış olanlar için, ister Yahudi ister Grek olsunlar, Tanrı'nın gücü ve Tanrı'nın bilgeliğidir.

Çünkü Tanrı'nın `saçmalığı' insan bilgeliğinden daha üstün, Tanrı'nın `zayıflığı' insan gücünden daha güçlüdür.

Romalılar 3;25-26Tanrı, Mesih'i, kanıyla günahları bağışlatan ve imanla benimsenen kurban olarak sundu. Böylece adaletini gösterdi. Çünkü sabrederek, daha önce işlenmiş günahları cezasız bıraktı. Bunu, adil kalmak ve İsa'ya iman edeni aklamak için şimdiki zamanda kendi adaletini göstermek amacıyla yaptı.
Yaratılış 3;21RAB Tanrı Adem'le karısı için deriden giysiler yaptı, onları giydirdi. Adem ile Havva’nın incir yaprakları ile utançlarını örtme çabalarına karşı Tanrı’nın çözümü Kurban idi.
Tanri´nin kurban araciligi ile sagladigi isanin dogruluk kaftanini giymedikce o utanci ürtemiyeceklerdir.
Oysa ki Tanri insanin bu utancini örtmesi icin bir saglayista bulundu. İbrahim’in oglunu kurban etmek üzere iken sagladigi kurban gibi Tanri’da oglu İsa Mesih’i Kurban olarak gönderdi ve bunu da sevgisinden dolayi yaptigini söylüyor.

1.Yuhanna 4;8-10Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımış değildir. Çünkü Tanrı sevgidir.
Tanrı, biricik Oğlunun aracılığıyla yaşayalım diye O'nu dünyaya gönderdi ve böylece bize olan sevgisini gösterdi.

Tanrı'yı biz sevmiş değildik, ama O bizi sevdi ve Oğlunu günahlarımızı bağışlatan kurban olarak dünyaya gönderdi. İşte sevgi budur.

Hac hristiyanlar icin cok büyük bir önemi vardir. Cünkü Kurtulus hac ile gelmistir. Ve onu anmak icin yapar.
Yirmi asir önce, istavroz-carmih, namus lekeleyen bir ceza ve bir dehsetli ölümün organiydi. Romalilar, en büyük canileri carmiha germe cezasiyla cezalandiriyorlardi.
Bugün istavroz, inancli Hristiyanlarin tüm hayatlarinda hakim olup, kilisemizin bütün hayatinda, bir kurban, kurtulus, sevinc, kutsama ve bağıslama organı olarak hakimdir.igrenc olan bu en kötü cezalandırma sembolü, simdi arzu edilen ve sevilen bir duruma gelmistir. Örnegin evlerde,elbise üzerinde, kilise sunaklarinda,taki ve duvar resimlerinde görebilmekteyiz..
İlk kez 2. YY. da kullanildigini Tertullian'ın eserinden biliyoruz.Kisi kendisini mesihin haci ile kendisini kutsamasini ister.
Aziz havari Pavlos ilân ediyor: «Ben başka hiçbir şey için övünemem. Sadece İsa Mesih’imizin çarmıhı için. Onun aracılığıyla insanlar benim için çarmıha gerildiler ve ben de onlar için».
Aziz havari Petros, İsa Mesih’in çarmıha gerilme cezası gibi bir cezayla ölüme mahkûm edilmiştir.«İsa Mesih’imi çarmıha gerdiğiniz gibi beni de öyle ayakça çarmıha germeye lâyık değilim. O, dünyaya bakmak için böyle çarmıha gerildi, çünkü O, ahirete gidip orada bulunan ruhları kurtarmağa gidecekti. Oysa beni baş aşağı olarak çarmıha geriniz, çünkü ben gökyüzüne gideceğim için orasını göreyim diye».
Aziz havari, ilk kez davet edilen Andreas da, azap çekeceği çarmıhı ( x şeklindeydi) ilk defa gördüğünde, korku ve duygulanma ile şöyle bağırdı: «Çarmıh, sevin, İsa Mesih’in uzuvları ve bedeniyle kutsallaştın, sanki incilerle süslenmişsin gibi! İsa Mesih’im üzerine çivilenmeden evvel, insanlar için korkunçtun. Ancak şimdi, içinde ne kadar erdemin saklı olduğunu bütün inananlar biliyorlar. Sana korkmadan ve de sevinçle yaklaşıyorum. Çarmıha gerilmiş İsa Mesih’in öğrencisini, isteyerek beni kabul et sen de... Ey bahtiyar ve herkesçe arzu edilen haç, beni insanlardan al ve beni Öğretmen’ime teslim et!».İstavroz çıkarmanın çok eski çağlara dayandığının bir başka tasdikçisi de büyük müdafilerden Tertiliyanos (takriben 160-220), şöyle yazıyor: «Nereye de varacak olsak, nereye de çekilecek olsak, çekildiğimizde ve vardığımızda, ayakkabılarımızı giyerken, yıkanırken, yiyorken, kandili yakarken, yatağa uzandığımızda, sandalyede otururken, herhangi bir sohbete başladığımızda, alnımızda istavroz çıkarıyoruz» (De corona 3,11).